Ramayana
अतीतमाज्ञाय तु पार्थिवर्षभं यशस्विनं सम्परिवार्य पत्नयः । भृशं रुदन्त्यः करुणं सुदुःखिताः प्रगृह्य बाहू व्यलपन्ननाथवत् ॥ २-६५-२९
Realising that the great and illustrious king, Dasaratha, had passed away, his wives gathered around him, weeping piteously and bitterly and holding one another's hands bewailed like orphans. ॥ 2-65-29॥
english translation
atItamAjJAya tu pArthivarSabhaM yazasvinaM samparivArya patnayaH । bhRzaM rudantyaH karuNaM suduHkhitAH pragRhya bAhU vyalapannanAthavat ॥ 2-65-29
hk transliteration by Sanscript