Ramayana
लालप्यमानस्य विचेतनस्य प्रणष्टबुद्धे: पतितस्य भूमौ । मुहुर्मुहुर्निश्श्वसतश्च घर्मं सा तस्य शोकेन जगाम रात्रिः ॥ २-७५-६५
That night passed off in grief for Bharata, who fell on the ground with his mind clouded and his senses lost. He lamented again and again, heaving deep, warm sighs. ॥ 2-75-65॥
english translation
lAlapyamAnasya vicetanasya praNaSTabuddhe: patitasya bhUmau । muhurmuhurnizzvasatazca gharmaM sA tasya zokena jagAma rAtriH ॥ 2-75-65
hk transliteration by Sanscript