Ramayana
तस्यैवं ब्रुवतश्चिन्ता बभूव हृदि वीक्षतः । शोकार्तेनास्य शकुनेः किमिदं व्याहृतं मया ॥ १-२-१६
Thus speaking and pondering in his heart, he became thoughtful: "What is this utterance by me in grief and anguish for this bird?". ॥ 1-2-16॥
english translation
tasyaivaM bruvatazcintA babhUva hRdi vIkSataH । zokArtenAsya zakuneH kimidaM vyAhRtaM mayA ॥ 1-2-16
hk transliteration by Sanscript