Srimad Bhagavatam
स तत्र तत्रारुणपल्लवश्रिया फलप्रसूनोरुभरेण पादयोः । स्पृशच्छिखान् वीक्ष्य वनस्पतीन् मुदा स्मयन्निवाहाग्रजमादिपूरुषः ॥ १०-१५-४ ॥
The primeval Lord saw that the stately trees, with their beautiful reddish buds and their heavy burden of fruits and flowers, were bending down to touch His feet with the tips of their branches. Thus He smiled gently and addressed His elder brother. ॥ 10-15-4 ॥
english translation
आदि परमेश्वर ने देखा कि शानदार वृक्ष अपनी सुन्दर लाल-लाल कलियों तथा फलों और फूलों के भार से लदकर अपनी शाखाओं के सिरों से उनके चरणों को स्पर्श करने के लिए झुक रहे हैं। तब मन्द हास करते हुए वे अपने बड़े भाई से बोले। ॥ १०-१५-४ ॥
hindi translation
sa tatra tatrAruNapallavazriyA phalaprasUnorubhareNa pAdayoH । spRzacchikhAn vIkSya vanaspatIn mudA smayannivAhAgrajamAdipUruSaH ॥ 10-15-4 ॥
hk transliteration by Sanscript