Ramayana
तच्छ्रुत्वा राजशार्दूलो विश्वामित्रस्य भाषितम् । मुहूर्तमिव निस्सज्ञः सज्ञावानिदमब्रवीत् ॥ १-२०-१
On hearing what was spoken by Vishvamitra the tigerly-king Dasharatha became insensate for a time, and on redeeming senses he said this. ॥ 1-20-1॥
english translation
tacchrutvA rAjazArdUlo vizvAmitrasya bhASitam । muhUrtamiva nissajJaH sajJAvAnidamabravIt ॥ 1-20-1
hk transliteration by Sanscript