Mahabharat
न वयं तवाम ऋते वीर रंस्यामेह कथं चन अवश्यं चापि गन्तव्या तवया दवारवती पुरी ॥ २-४२-४९ ॥
'O hero, without you, my heart finds no joy. How, therefore, can I permit you, the sinless one, to leave? But you must certainly go to the city of Dwaraka.' ॥ 2-42-49 ॥
english translation
na vayaM tavAma Rte vIra raMsyAmeha kathaM cana avazyaM cApi gantavyA tavayA davAravatI purI ॥ 2-42-49 ॥
hk transliteration by Sanscript