Mahabharat
ते वै रत्नभुजं कृष्णं रत्नार्हं पृथिवीश्वराः राजानश चक्रुर आसाद्य मॊक्षिता महतॊ भयात ॥ २-२२-१२ ॥
'Those kings, rescued from their terrible fate and rich with jewels, approached Krishna and presented him with jewels and gems.' ॥ 2-22-12 ॥
english translation
te vai ratnabhujaM kRSNaM ratnArhaM pRthivIzvarAH rAjAnaza cakrura AsAdya mòkSitA mahatò bhayAta ॥ 2-22-12 ॥
hk transliteration by Sanscript