Shiva Purana
Progress:0.7%
नारदोऽथ ययौ शीघ्रं विष्णुलोकं विनष्टधीः ॥ मदांकुरमना वृत्तं गदितुं स्वं तदग्रतः ॥४१॥
Nārada hastened to Viṣṇuloka in the same state of senseless arrogance, to boast of his exploits in the presence of Viṣṇu.
english translation
nArado'tha yayau zIghraM viSNulokaM vinaSTadhIH ॥ madAMkuramanA vRttaM gadituM svaM tadagrataH ॥41॥
hk transliteration by Sanscriptआगच्छंतं मुनिन्दृष्ट्वा नारदं विष्णुरादरात्॥ उत्थित्वाग्रे गतोऽरं तं शिश्लेषज्ञातहेतुकः ॥ ४२ ॥
When Viṣṇu saw Nārada approaching, he could guess the purpose of his visit. He stood up and received him cordially. He walked forward and embraced him lovingly.
english translation
AgacchaMtaM munindRSTvA nAradaM viSNurAdarAt॥ utthitvAgre gato'raM taM zizleSajJAtahetukaH ॥ 42 ॥
hk transliteration by Sanscriptस्वासने समुपावेश्य स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम् ॥ हरिः प्राह वचस्तथ्यं नारदं मदनाशनम् ॥ ४३ ॥
He made Nārada sit comfortably. After remembering the lotus-like feet of Śiva, He frankly uttered these words intended to quell the arrogance of Nārada.
english translation
svAsane samupAvezya smRtvA zivapadAmbujam ॥ hariH prAha vacastathyaM nAradaM madanAzanam ॥ 43 ॥
hk transliteration by Sanscriptविष्णुरुवाच ॥ कुत आगम्यते तात किमर्थमिह चागतः ॥ धन्यस्त्वं मुनिशार्दूल तीर्थोऽहं तु तवागमात् ॥ ४४ ॥
Viṣṇu said: “O dear Nārada, foremost among sages, you are blessed. I am sanctified by your visit. May I know where you come from and why you have come?”
english translation
viSNuruvAca ॥ kuta Agamyate tAta kimarthamiha cAgataH ॥ dhanyastvaM munizArdUla tIrtho'haM tu tavAgamAt ॥ 44 ॥
hk transliteration by Sanscriptविष्णुवाक्यमिति श्रुत्वा नारदो गर्वितो मुनिः ॥ स्ववृत्तं सर्वमाचष्ट समदं मदमोहितः ॥ ४५ ॥
On hearing these words of Viṣṇu, the sage Nārada felt elated. He narrated his story in the same haughty manner.
english translation
viSNuvAkyamiti zrutvA nArado garvito muniH ॥ svavRttaM sarvamAcaSTa samadaM madamohitaH ॥ 45 ॥
hk transliteration by Sanscript